Wiele gier i zabaw ma charakter bardzo niewinny, a czasami wręcz edukacyjny i rozwojowy. Istnieje jednak krąg takich gier i rozrywek, które przez historię zostały napiętnowane mianem hazardowych. W wielu krajach wszystko, co związane jest z uprawianiem hazardu, jest zupełnie zabronione. A więc nawet turnieje pokera sportowego, emitowane często w międzynarodowych telewizjach, nie wszędzie mogą gościć.


Niektóre państwa bardzo skutecznie walczą z hazardem niszcząc wszystkie jego przejawy, począwszy od nielegalnych kasyn na malutkich salonikach z jednorękimi bandytami kończąc. Głównym powodem stojącym za takimi regulacjami prawnymi jest teoretycznie obawa o kondycję społeczeństwa, jeśli da się ono wciągnąć w szpony hazardu. Większość z nas zna z autopsji czy nawet historii opisywanych w media sytuacje, gdzie osoby pogrążone w uzależnieniu od hazardu nie tylko przegrywają w kartach czy ruletce wszystkie pieniądze, jakie mają, ale wręcz gotowi są pożyczyć niesamowite sumy pieniędzy. Hazardzistami, którzy są uzależnieni kieruje gorączka, która każe im zakładać, że każda zła passa kiedyś minie i przy odrobinie umiejętności jedna karta lub szczęśliwy rzut kostką po zielonym stole odwróci zupełnie ich los. Oczywiście w ogromnej części przypadków tak nie jest, a nawet jeśli hazardzista wygra ogromną sumę, przeważnie zmusza go to do dalszego grania, aż znów nie znajdzie się na dnie. Jest to przerażający scenariusz, na realizację którego wiele partii rządzących nie chce się zgodzić i prowadzi bardzo ostrą politykę.

Czasami nawet argument o tym, że kasyna zazwyczaj muszą płacić niewyobrażalnie duże podatki od pieniędzy zostawionych w kasie prze klientów. Najbardziej słynące z kasyn w Europie Monte Carlo dzięki regularnym wpłatom z renomowanych sieci kasyn może zasilić znaczący procent swojego całorocznego budżetu. Zyski jednak często nie przekonują społeczności lokalnej, którym otwarcie kasyna w ich sąsiedztwie kojarzy się bardzo źle, bardziej jako ryzyko niż szansa i często prowokuje protesty.