Piece pojemnościowe działają na zasadzie wytwarzania ciepła wewnątrz dielektryka pod wpływem szybkozmiennego pola elektrycznego wielkiej częstotliwości. Materiał nagrzewany 1 jest dielektrykiem. Umieszcza się go pomiędzy dwoma płaskimi elektrodami 2 dołączonymi do generatora wielkiej częstotliwości 3. Wsadem może być: drewno, korek, materiały tekstylne, tworzywa sztuczne, guma itp. W zmiennym polu elektrycznym kondensatora utworzonego z elektrod 2 i wsadu 1 cząsteczki wsadu podlegają polaryzacji i zaczynają drgać z częstotliwością tego pola. Wydzielanie ciepła następuje na skutek tarcia między cząsteczkami, a więc zachodzi jednocześnie w całej objętości dielektryka. Moc przetworzona na ciepło zwiększa się ze zwiększaniem częstotliwości pola elektrycznego. Dlatego jest celowe stosowanie generatorów o jak największej częstotliwości. Ciepło wydzielane we wsadzie jest proporcjonalne do pojemności wsadu, częstotliwość pola elektrycznego, w którym jest umieszczony wsad, do kwadratu napięcia na elektrodach oraz współczynnika strat dielektryka. Dostępne generatory osiągają częstotliwość 200 MHz, przy czym moc wyjściowa maleje ze zwiększeniem częstotliwości. Przy częstotliwości 200 MHz moc wyjściowa generatorów wynosi ok. 100 W; przy 30 MHz – dochodzi już do 40 kW, a przy 15 MHz można osiągnąć moc 200 kW.

Nagrzewanie pojemnościowe jest stosowane w wielu dziedzinach, a między innymi do:

  • zagrzewania folii plastykowych (za pomocą zgrzewarek),
  • sterylizacji żywności i środków opatrunkowych,
  • suszenia zboża,
  • klejenia i suszenia drewna (np. płyt sklejkowych),
  • obróbki gumy,
  • gotowania i pieczenia pożywienia,
  • w lecznictwie (diatermia) do leczenia niektórych schorzeń.

Generatory używane w piecach pojemnościowych są generatorami lampowymi. Górna wartość uzyskiwanych częstotliwości zależy od pojemności międzyelektrodowych lamp generacyjnych, które ze względu na to są triodami. Moc grzejna przekazywana wsadowi zależy od amplitudy napięcia wytwarzanych drgań, zatem triody generacyjne powinny być lampami wysokonapięciowymi. Generatory buduje się tak, aby wykorzystać pojemności międzyelektrodowe. Wzbudzenie generatora następuje samoczynnie w klasie A, a następnie na skutek przepływu impulsów prądu siatki przez kondensator Cs punkt pracy przesuwa się do klasy C (podobnie jak w generatorze pieca indukcyjnego). Nieliniowa rezystancja siatki (żarówka Ż) ogranicza prąd siatki przy małych obciążeniach generatora. Dopasowanie energetyczne generatora do obwodu LC zależy od rodzaju i wymiarów wsadu. Uzyskujemy je przez zmianę indukcyjności L4 w obwodzie sprzężenia zwrotnego – zmieniamy wtedy częstotliwość drgań aż do chwili, gdy dojdziemy do rezonansu obwodu LC. Gały generator jest umieszczony w obudowie metalowej , która spełnia rolę ekranu ograniczającego emisję zakłóceń wielkiej częstotliwości na zewnątrz pieca. Generator jest zasilany z prostownika diodowego, o czym można przeczytać więcej w serwisie  WebSystem.pl. Wartość napięcia wyprostowanego Ua zasilającego obwód anodowy generatora jest nastawiana skokowo za pomocą przełącznika zaczepów transformatora wysokiego napięcia. Przełącznik ten jest umieszczony na pierwotnej stronie transformatora wysokiego napięcia i przełącza zaczepy uzwojenia pierwotnego.

Całe urządzenie grzejne jest sterowane przez układ sterujący stycznikowo-przekaźnikowy. Układ ten zawiera przekaźnik czasowy umożliwiający nastawianie żądanego czasu grzania.

Układ sterujący piecem pojemnościowym zawiera ponadto obwód przekaźnikowy, który zabezpiecza lampę generacyjną przed przeciążeniem prądowym. Zawiera on również obwód wyłączający wysokie napięcie w przypadku otwarcia obudowy pieca pojemnościowego.